Aniya cevirin.

Hatirliyorum 4,5 yaslarimda en buyuk ve guzel iki aktivitem vardi. Biri annemle el ele yurumek ikincisi sabah ise yolladigim babamin aksam eve gelmesini beklemekti.Muhtemelen annem

Ve babamda bunlari hic unutmuyor ki surekli o anilari anlatiyorlar. Surda seninle suraya gitmistik hatirliyormusun? Su kosede elimi birakip benden kacmistin... Nasil da kapida karsiliyodun lan beni ? Yas 22 olunca "lan" vurgusu ekleniyor erkegiz ya... Simdi dusunuyorum. Neden Annemin elinden tutup yurumuyorum yine ? Neden kapi caldiginda oooo babam gelmis diye kosmuyorum yine ? Acaba 22 sene oldu cok mu alistim herseye tabi ozamanlar daha yeniydik 4,5 yil olmus dunyaya geleli cicim yillarindaydim heralde :) simdide monotona bagladik aileyle... Saka bir yana anisi olan eskiyen seyin yerini hic birsey tutmuyor. O ani yasarken koskocaman bir hatira yasadigini bilmiyor insan farkedemiyor anlayamiyor. Herseyin en kiymetlileri ise  bir suru an yasadigimiz beraber bir suru hatira yaptigimiz o insanlar.

Aile , dost , sevdigin .

İmkani olan herkes elinde var olanlarla ani aniya cevirsin. Yarin yarim kalacagini biliyor olsanizda yarini telafi edecekmissiniz gibi yasayin...